Na początku było słowo

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było słowo.

Jana 1,1

Na początku było słowo

było na ziemi i na niebie

w pustkowiu i w chaosie

w zieleni i błękicie

o zmierzchu i o świcie

było przestrzenią i czasem

dystansem i bliskością

wszechmocą i pewnością

któż może powiedzieć

czy w świecie

ze słowa złożonego

w słownych pierwiosnkach

w słownych żyrafach

w słoniach z trąbami ze słowa

władały spółgłoski

czy samogłoski

sylaby czy pełne wyrazy

same równoważniki

czy same zdania

bez żadnej większej urazy?

Czy „a” stworzyło kropki

a „b” trójkąty i rąbki

„c” pracowało nad żołądkami

a „d” mocowało się z nerkami?

A może „e” budowało doliny

„f” prostowało wodne trzciny

„g” malowało słońce na żółto

„h” rozciągnęło niebieskie płótno?

„i” dmuchało ciepłymi wiatrami

„j” stawiało grządki z warzywami

„k” sadzało w ziemi ziemniaki

a „l” umazało niebo w ptaki?

sylaby stworzyły równiny

zdania – chłopców i dziewczyny

pytajniki wypiętrzyły pagórki

wykrzykniki rozpostarły leśne sznurki?

nie wiem

jedno wam tylko powiem:

na początku było słowo –

było alfą i omegą

było początkiem wszelkiego zarania

i końcem wszystkich zmierzchów

i choć wypowiecie każde znane słowo

to słowo będzie na nowo!

5 maja 2007