Ego w wieży

Biegnie Żmija

do Tatusia:

„Strasznie ego

mi się rozdęło

i namawia mnie do złego!

Ślimak wyznał swe

uczucia

pełną parą się porusza

aż mu ślinka cieknie

z brody

gdy zaprasza mnie

na lody!”

„Moja Żmijo, dla ochłody” –

ripostuje Tatuś Żmii

„zamknę Ciebie do piwnicy

zanim Ślimak do trzech policzy

będziesz jakby uwięziona

jak do pudła posadzona

potem wsadzę Cię do wieży –

żaden Ślimak nie uwierzy

że zagrozić może ego

gdy nie można czynić złego!

To pokory Cię nauczy

gdy usłyszysz: wszystko huczy

wszystko krzyczy: „Żmija siedzi”

biegną Węże, biegną dzieci

by zobaczyć wielką karę

wielką Miłość, wielką Wiarę

jakiej Ciebie nauczyłem

gdy Ci pychę wyleczyłem”

Żmija głowę opuściła

sens tej mowy zobaczyła

na kurację się zgodziła:

wielkie ego utraciła!