MADROŚĆ I WIEDZA W NASZYCH CZASACH
„Mądrość i wiedza będą utwierdzeniem twych czasów, siłą i twoim obfitym zbawieniem, a bojaźń PANA to jego skarb.” (Iz 33, 6, UBG) „He will be the sure foundation for your times, a rich store of salvation and wisdom and knowledge; the fear of the Lord is the key to this treasure.” (NIV) „I będzie wiara za czasów twoich, bogactwa zbawienia, mądrość i umiejętność. Bojaźń PANA ta jest skarbem jego.” (Biblia Jakuba Wujka)
Zdobywanie wiedzy i rozumu odbywa się na zasadzie podjęcia decyzji i włożenia ogromnego wysiłku w zaznajomienie się, głębokie zrozumienie, inteligentne zapamiętanie, a wreszcie także wdrożenie w życie tego materiału, który słyszymy, czytamy, oglądamy. W Biblii jest powiązane z nietuzinkowymi obietnicami przyznania nam w konsekwencji zaszczytnej pozycji w Królestwie PANA Jezusa Chrystusa w niebie. Na ziemi – jest związane z wysoką ceną poświęcenia się i wyrzeczenia wielu przyjemności, zabawy i rozrywki.
Wsłuchajmy się we wskazówki i rady króla Salomona: „Przysłowia Salomona, syna Dawida, króla Izraela; Do poznania mądrości i karności, do zrozumienia słów roztropnych; Do zdobycia pouczenia w mądrości, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości; Do udzielenia prostym rozwagi, a młodemu – wiedzy i roztropności. Mądry posłucha i przybędzie mu wiedzy, a rozumny nabędzie rad; Aby rozumieć przysłowia i ich wykładnię, słowa mądrych i ich zagadki. Bojaźń PANA jest początkiem wiedzy, ale głupcy gardzą mądrością i karnością. Synu mój, słuchaj pouczenia swego ojca i nie odrzucaj nauki swojej matki.” (Prz 1, 1-8)
Brak wiedzy i mądrości, także tej zdobywanej w przebiegu naszej obowiązkowej edukacji w szkole, prowadzi nas na przysłowiowe manowce, ku porażce, ku odrzuceniu Boga, a wśród chrześcijan – do spłycenia wiary, która może tlić się nasze całe życie tylko jak delikatny knot świecy. PAN Bóg tłumaczy tę kwestię jasno i klarownie, przy czym ostrzega przed najwyższą karą śmierci za nieposłuszeństwo trwania w naszej tępocie i braku dyscypliny: „Mój lud ginie z braku poznania; a ponieważ ty odrzuciłeś poznanie, ja też ciebie odrzucę, abyś już nie był dla mnie kapłanem. Skoro zapomniałeś o prawie twego Boga, ja też zapomnę o twoich synach.” (Oz 4, 6) „My people are destroyed from lack of knowledge. 'Because you have rejected knowledge, I also reject you as my priests; because you have ignored the law of your God, I also will ignore your children.” (NIV)
PAN nasz Jezus Chrystus zatroszczył się na kartach Biblii o nasze pojęcie i zrozumienie walorów pozyskiwania mądrości i wiedzy, nauczał o zgłębianiu mądrości w celach przede wszystkim duchowych, w dążeniu do rozwoju naszej wiary oraz wreszcie – do pełnego zwycięstwa dotarcia do finału naszej ziemskiej wędrówki w Niebie: „Przeto będzie ci dana mądrość i wiedza; a dam ci także bogactwo i mienie, i sławę, jakich nie miał żaden z królów, którzy byli przed tobą, i mieć nie będą.” (II Krn 1, 12) „Prostacy dziedziczą głupotę, lecz roztropnych wieńczy wiedza.” (Prz 14, 18, BW) „Tym też jest wiedza i mądrość dla twojej duszy! Jeżeli ją znajdziesz, masz jeszcze przyszłość, a nadzieja twoja nie rozwieje się.” (Prz 24, 14, BW)
W sposób subtelny, a nawet zawoalowany, PAN nasz Jezus Chrystus w Nowym Przymierzu wzywa nas kilkakrotnie do uważnego słuchania Jego słów ze zrozumieniem i wdrażaniem ich w codzienną praktykę a także do zachowywania ich w sercu, to jest akumulowania wiedzy, którą On nam na ziemi wyłożył. PAN nasz mawiał: „Kto ma uszy, niechaj słucha” (m.in. w Ewangeliach Mateusza, Marka i Apokalipsie), przy czym naszemu Nauczycielowi i Dobremu Pasterzowi nie chodziło wyłącznie o fizyczne słyszenie, ale jak zgadujemy z Pisma, o zdobycie teoretycznej i praktycznej wiedzy o Królestwie Bożym, zasadach jego funkcjonowania, o poruszaniu się w nim, o naszej stałej misji jego rozszerzania. Jesteśmy powołani i zapraszani do uważnego wgłębiania się w przypowieści i nauki Jezusa, a nasz PAN obiecał nam, iż ci spośród nas, którzy aktywnie i mądrze słuchają, otrzymają więcej (błogosławieństw), podczas gdy ci nieuważni i tępi na Jego słowa stracą to, co mają.
Nasz Arcykapłan i najwyższy Apostoł wiary, Jezus Chrystus, zaznaczył ku naszej przestrodze jak czytamy: „A On, odpowiadając, rzekł: Wam dane jest znać tajemnice Królestwa Niebios, ale tamtym nie jest dane. Albowiem temu, kto ma, będzie dane i obfitować będzie; a temu kto nie ma, i to, co ma, będzie odjęte. Dlatego w podobieństwach do nich mówię, bo, patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. I spełnia się na nich proroctwo Izajasza, które powiada: Będziecie stale słuchać, a nie będziecie rozumieli; będziecie ustawicznie patrzeć, a nie ujrzycie. Albowiem otępiało serce tego ludu, uszy ich dotknęła głuchota, oczy swe przymrużyli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, i sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, a Ja żebym ich nie uleczył.” (Mt 13, 11-15, BW)
Kohelet napisał proroczo w swoim czasookresie: „To, co było, jest tym, co będzie, a to, co się stało, jest tym, co znowu się stanie: więc nic zgoła nowego nie ma pod słońcem” (Koh 1, 9) Istnieją dwie opcje zrozumienia tego przesłania – pierwszą z nich i najczęściej stosowaną jest pesymistyczna ocena przez kolektyw chrześcijan każdej kolejnej współczesnej im epoki, związane z tym ich postępujące oziębienie, a nawet letniość (obojętność) ich nastrojów wobec PANA Boga, a także Jego inteligentnego projektu dla ludzkości. Inna interpretacja przytoczonej przepowiedni jest optymistyczna i może opierać się na przywołaniu cudownej obecności Jezusa na ziemi oraz czynów kościoła nowotestamentowego i jego obfitej, żarliwej wiary. Zdarzały się nam w historii kościoła duchowe przebudzenia, i mimo sceptycznej wypowiedzi naszego Mistrza i Boga, PANA naszego Jezusa, a raczej jego pytania do nas, czy znajdzie wśród nas wiarę, kiedy przyjdzie powtórnie na nasz glob, to do nas należy decyzja i działanie w kierunku takiego kolejnego odrodzenia. Nawet, jeżeli tę przywoływaną wypowiedź Jezusa rozumiemy jako jego pesymistyczne proroctwo, to co usprawiedliwia naszą teraźniejszą oziębłość, brak codziennej ewangelizacji? Prorok Izajasz napisał prawdopodobnie dla każdej epoki w bytowaniu człowieka na ziemi te zachęcające i pełne światłości słowa oraz wskazówkę dla naszej wiary: „Mądrość i wiedza będą utwierdzeniem twych czasów, siłą i twoim obfitym zbawieniem, a bojaźń PANA to jego skarb.” (Iz 33, 6, UBG)
I wśród nas, Ziemian i Ziemianek naszych czasów, PAN nasz chce zebrać wielkie żniwo, On posiada tutaj wśród nas swoje zabłąkane owce, które potrzebują Dobrego Pasterza. Czy wskażesz ludziom dzisiaj na Jezusa?