Studnia życia

I otworzył Bóg oczy jej i ujrzała studnię z wodą, a poszedłszy, napełniła bukłak wodą i dała chłopcu pić.

Gen. 21,19

Krzyż

Twój, Panie

otwiera moje oczy

na niezgłębioną studnię

życia

widoczną tylko dla

nielicznych

na nieprzebyte zwoje

prawdy

dostępne tylko dla

najprostszych

krew

Twoja, Panie

obmywa brud zobojętnienia

na nieustanny krzyk

istnienia

słyszalny nawet zza podwójnych komór

serca

na wielkie niepojęte życie

co się wylęga z mocy

Nieba

i – dotknięte prądem wód miłości

idąc, puka głośno

do nienasyconych

wrót

wieczności

śmierć

Twoja, Panie

jest marmurowym mostem

nadziei

łączącym ziemię z krajem życia

bo wiedzie zawsze drogą

zmartwychwstania

do niewyczerpanej studni

gdzie radość, pokój

dobroć i uprzejmość

są niewysychającym

błogosławieństwem

dla tych

którzy odważyli się je

czerpać

pragnę zawsze stać

u Twojej studni

pragnę klęczeć

pochylona

zamyślona

odnowiona

pijąca z kielicha

Twojego nieustannego

błogosławieństwa

a potem

sama przemieniona

chcę prowadzić innych

tych, co chodzą jeszcze z łuskami

na oczach

do wrót tej studni

niech tłumy ludzi otaczają

Twoją studnię, Panie

na wieki

29 sierpnia 2007