KOCHANE WOJOWNICZKI JEZUSA!
Ten to bowiem Melchizedek, król Salemu, kapłan Boga najwyższego, wyszedł na spotkanie Abrahama wracającego po rozgromieniu królów i pobłogosławił go. 2Jemu też Abraham wydzielił dziesięcinę ze wszystkiego. Jest on najpierw, według tłumaczenia, królem sprawiedliwości, potem też królem Salemu, co znaczy król pokoju. 3Bez ojca, bez matki, bez rodowodu, niemający ani początku dni, ani końca życia, ale upodobniony do Syna Bożego, pozostaje kapłanem na zawsze. 4Rozważcie więc, jak wielki był ten, któremu sam patriarcha Abraham dał dziesięcinę z łupu.
Hbr 7, 1-4 (UBG)
SPÓJRZMY NA POWYŻSZE BOŻE SŁOWO Z LISTU DO HEBRAJCZYKÓW I ZACHWYĆMY SIĘ POSTACIĄ KRÓLA SALEMU I JEDNOCZEŚNIE OSOBĄ KAPŁANA BOGA NAJWYŻSZEGO, MELCHIZEDEKA. UDZIELIŁ ON, JAK CZYTAMY, BŁOGOSŁAWIEŃSTWA ABRAHAMOWI, ALE ABRAHAMOWI ZWYCIĘSKIEMU, TUŻ PO WYGRANIU PRZEZ NIEGO WIELKIEJ BITWY Z, JAK SIĘ DOMYŚLAMY, WIELOMA KRÓLAMI. ABRAHAM ODNIÓSŁ ZATEM W TAMTEJ CHWILI SPEKTAKULARNE ZWYCIĘSTWO NAD NIEPRZYJACIÓŁMI NASZEGO PANA, MISTRZA I NAJWYŻSZEGO KRÓLA NIEBA I ZIEMI; ZA TEN FAKT BOHATERSTWA I GOTOWOŚCI NA PRZELANIE WŁASNEJ KRWI ZOSTAŁ NAGRODZONY WYJĄTKOWYM BŁOGOSŁAWIEŃSTWEM, KTÓRE – DZIĘKI JEGO WIERNOŚCI I NIEUSTAJĄCYM ZWYCIĘSTWOM W STAROŻYTNYM ŚWIECIE – PRZESZŁO NA WSZYSTKIE POKOLENIA LUDZI WIERZĄCYCH, NAZYWAJĄCYCH SIEBIE DZIEĆMI WIARY ABRAHAMA – ZARÓWNO ŻYDOW JAK I WSPÓŁCZESNYCH POGAN, CZYLI GOJÓW.
MÓDLMY SIĘ ZATEM O TRWANIE W GOTOWOŚCI DO PODJĘCIA WALKI DUCHOWEJ, WALKI Z LUDŹMI O PRYMAT PANA JEZUSA CHRYSTUSA W ŚWIECIE, PAMIĘTAJĄC, ŻE NIE WALCZYMY TAK NAPRAWDĘ Z LUDŹMI, ALE „Z NADZIEMSKIMI WŁADZAMI I ZWIERZCHNOŚCIAMI W OKRĘGACH NIEBIESKICH” (NT, BIBLIA WARSZAWSKA).
A NASZ PAN, PAN JEZUS BÓG, DA NAM ZWYCIĘSTWO, JEŚLI POZOSTANIEMY MU WIERNE AŻ DO KOŃCA…
NIECH BĘDZIE POCHWALONY PAN JEZUS CHRYSTUS!
NIECH BĘDZIE BŁOGOSŁAWIONA KREW JEZUSA, NIECH BĘDZIE BŁOGOSŁAWIONA JEGO KREW!
NIECH BĘDZIE PRZEKLĘTA KREW ANTYCHRYSTA, NIECH BĘDZIE PRZEKLĘTA JEGO KREW!
AMEN, PRZYJDŹ PANIE JEZU!
Niech Was Bóg błogosławi,
HANNA.
SŁOWO NA DZISIAJ (21 STYCZNIA 2026)
Jego głowa i włosy były białe jak biała wełna, jak śnieg, a jego oczy jak płomień ognia.
Jego stopy podobne do mosiądzu, jakby w piecu rozżarzonego, a jego głos jak szum wielu wód.
W swej prawej ręce miał siedem gwiazd, a z jego ust wychodził ostry miecz obosieczny. Jego oblicze było jak słońce, gdy świeci w pełni swej mocy.
Gdy go zobaczyłem, padłem do jego stóp jak martwy i położył na mnie swą prawą rękę, mówiąc mi: Nie bój się! Ja jestem pierwszy i ostatni;
I żyjący, a byłem umarły. A oto żyję na wieki wieków i mam klucze piekła i śmierci.
Napisz to, co widziałeś, i co jest, i co ma się stać potem.
Tajemnica siedmiu gwiazd, które widziałeś w mojej prawej ręce i siedmiu złotych świeczników jest taka: siedem gwiazd to aniołowie siedmiu kościołów, a siedem świeczników, które widziałeś, to siedem kościołów.
Ap 1, 15-20