Łaska to niebieski postój przed Łukiem Triumfalnym doczesności.
Nachylić się nad studnią łaski to znaczy zwichnąć kręgosłup Pychy, zauroczyć się własną nieznacznością w obliczu twarzy prawdziwej Pokory.
Miłość do Chrystusa jest jak miód święta, jak mleko pełna, kipiąca.
Śmierć Twoja, Panie, jest marmurowym mostem nadziei, łączącym ziemię z krajem życia, bo wiedzie zawsze drogą zmartwychwstania do niewyczerpanej studni, gdzie radość, pokój, miłość i uprzejmość są niewysychającym błogosławieństwem dla tych, którzy odważyli się je czerpać.