Symfonia ziemi

Kobiety i mężczyźni

są twórcami symfonii ziemi

grają na strunach tej samej przyrody

smyczkami danymi z nieba

A kiedy ty

trącasz moje struny

swymi wrażliwymi palcami

znikają z mego życia

wszystkie nokturny i bemole

i niczego lepszego już nie ma

Odzywa się we mnie

kaskada melodii

które stworzyły strumienie Edenu

wznoszę się po wysokich stopniach gam

by stanąć przy fontannie twoich oczu

Jestem smukłą frazą

zgrabnie przemierzającą

pagórki pięciolinii

zawsze bliska twego twórczego wzroku

uskakuję w zacisze krzyżyków –

chowam się przed tobą

tylko na półnutę –

na muzycznym poboczu

Niebo wylewa się nam na rzęsy

skapując kropelkami czystej wody

do ust

błogosławi igraszki natury

posmak raju na rozgrzanych wargach

jest biletem wstępu

na koncert

roztańczonej naszym śpiewem

przyrody

13 lipca 2007