Twarz tego człowieka (I)

 

Chcę ci opowiedzieć

o twarzy tego człowieka

który śmiał się tak gorzko

jak życie

i nie patrząc na mnie

mówił mi

że mnie kocha

on kochał śnieg

i wiatr

i pragnął mnie

tak jak się pragnie

wody

a ja widziałam biel i pustkę

a ja widziałam otchłań i żal

na pustynnym firmamencie śmierci

słyszałam jęk i spadanie gwiazd

bezmiar i wołanie rogów

na okrutnie poradlonej ziemi

więc jeśli odejdę

a on jednak będzie

mnie szukał

to powiedz mu

żeby wstąpił na tą

ścieżkę

na której ty pogubiłeś

swoje rzęsy

i gdzie ja poszłam

je odnaleźć

(tam istnieje Światło

a świadectwa sług sensu

śpieszą do jednego celu)

chcę ci opowiedzieć

o twarzy tego człowieka

ponieważ z nim

tak jak chciałeś –

byłabym

bezpieczna

somehow, somewehere…

 

15,16 marca 1998